Showing posts with label Baroque Music. Show all posts
Showing posts with label Baroque Music. Show all posts
28/06/2008
Johann Georg Pisendel - Sonata c-moll
Verrukkelijke Barokmuziek; schitterend!
Johann Georg Pisendel - 1687-1755
This German Baroque musician and composer, who has been ignored, was a remarkable individual. Pisendel was one of the leading violinists for the Dresden Court Orchestra. His devotion to carry on his musical and performance duties is certainly a trait to be admired.
It's worth mentioning that Pisendel took lessons and studied with Antonio Vivaldi during his stay in Venice during 1716-1717. The two musicians developed a profound relationship which went beyond than the typical Teacher-Student acquaintance. Pisendel was allowed to copy several works directly from Vivaldi and even received some original manuscripts as presents directly from the Italia n master. Pisendel did not take advantage of Vivaldi's works but rather made sure that these works were secured with pride in the repertory of the court orchestra. Vivaldi went even as far as composing works dedicated to Pisendel. But Vivaldi was not the only composer with whom Pisendel came into close contact. J.S. Bach, Telemann and Albinoni also dedicated works to Pisendel as well, at the same time these co mposers admired Pisendel for his success as an orchestral director. It was said that the precision with which Pisendel worked was remarkable. Before a new musical piece was to be performed, Pisendel would go through every orchestral part adding detailed expression marks.
It seems to me, therefore, that Pisendel was a man who possessed tremendous characteristics as a musician and as a human being. His commitment and dedication to his orchestral duties were definitely something to take note of. Consequently, prominent Baroque composers such as Vi valdi, Bach and Telemann had solid reasons to admire and to enter into close relationship with this outstanding German Baroque composer.
27/06/2008
Veracini - Largo
Francesco Maria Veracini was born on February 1st, 1690 in Florence, Italy and d died on October 31st 1768 in Florence. This Italian composer and violinist, who was a rising star among the Baroque musicians. Even though Veracini was a skillful violinist, at least half of his work s were intended for the voice. Among his four operas are at least nine Oratorios, three pieces for church music , a number of cantatas and songs. Therefore one cannot assume his virtuosity limited potential vocal works, which indicates that Veracini was not inexperienced in vocal music.
Veracini was a man who followed his own independence. It is believed that his independent character led him to acquire a bad reputation among some musicians. Did his comtemporaries see Veracini's independence and rapid success as a threat to their economical stability?
Veracini Sonata No. 6 in A Major - Capriccio
Hier klinken wel heel bijzondere invloeden in door, met name het begin heeft bijna iets Iers over zich. Mogelijk is hier de eigenzinnigheid van Varacini te horen.
26/06/2008
Andreas Scholl - Hasse "Artaserse" - Pallido il sole
Johann Adolf Hasse (Bergedorf bij Hamburg, 25 maart 1699 – Venetië, 23 december 1783) was een Duits componist. Als componist wordt hij gerekend tot een van de grootste vertolkers van de Italiaanse Opera seria van de 18e eeuw. Samen met Carl Heinrich Graun maakte hij de opera in Duitsland geliefd. (lees verder bij wikipedia, klik hier)
25/06/2008
Heinrich Ignaz Franz Biber - "Die Rosenkranz Sonaten"
Voor mij is dit muziek, om verliefd op te worden.
Biber - Sonata 6 from Mystery Sonatas
Let op de dansers, zij vertolken deze zalige muziek zeer goed!
24/06/2008
H. Purcell - The Fairy Queen "O Let Me Weep" Sylvia McNair
Wat een prachtig lied en zo geweldig subtiel gezongen; een genot om naar deze stem van Sylvia McNair te luisteren!
17/06/2008
Wie is Jean-Baptiste Lully?
Jean-Baptiste Lully
Oorspronkelijke naam: Giovanni Battista Lulli (omgeving Florence, 28 november 1632 – Parijs, 22 maart 1687) was een in Italië geboren barokke componist en schepper/vormgever van de Franse opera. Het grootste deel van zijn leven werkte hij in dienst van het hof van de Franse koning Lodewijk XIV, van waaruit hij het Franse muziekleven decennia lang domineerde. Zijn werk had een belangrijke invloed op de ontwikkeling van de West-Europese muziek.
Lully was de zoon van een molenaar en had weinig formele opleiding genoten. Hij leerde echter wel dansen, viool- en gitaarspelen en verdiepte zich in de muziek in het algemeen. In maart 1646, toen hij 14 jaar was, werden zijn muzikale talenten ontdekt door de graaf van Guise, die hem meenam naar Parijs, waar hij als manus-van-alles en keukenhulp in dienst kwam van mademoiselle de Montpensier (la Grande Mademoiselle). In ruil voor Italiaanse les stimuleerde zij de jongen verder te werken aan zijn muzikale ontwikkeling onder leiding van de zanger en componist Michel Lambert. Hij studeerde compositie en klavecimbel en mocht als violist meespelen in de huiskapel. Hij was vaak in de gelegenheid het grote hoforkest te horen spelen en bestudeerde de Franse dansmuziek van dichtbij. Het verhaal gaat dat de prinses hem ontsloeg toen zij een in grove taal gesteld gedicht over haarzelf ontdekte. Waar of niet, Lully, had toen al zo'n goed contact met haar neef, de jonge koning Lodewijk XIV opgebouwd, dat hij in 1652 uit het paleis van de prinses kon vertrekken toen zij uit Parijs was verbannen na de nederlaag van La Fronde waarvan zij deel uitmaakte. Daarna studeerde Lully muziektheorie onder Métra en kwam hij in het koninklijke hoforkest. In februari 1653 danste hij samen met de koning in het ballet Ballet de la nuit (waarin de vorst de rol van zonnekoning speelde, die hem zijn fameuze bijnaam bezorgde). Enkele weken later werd hij door de koning aangesteld als hofcomponist voor instrumentale muziek. Hij zou zijn verdere leven tot beider tevredenheid in dienst van zijn mecenas blijven.
Lully kwam aan zijn einde door een merkwaardig incident. Het gebeurde tijdens het dirigeren van een Te Deum, op 8 januari 1687, dat juist werd uitgevoerd om de genezing van de koning na een ziekte te vieren. Lully gebruikte bij het dirigeren een lange stok waarmee hij op de grond sloeg. Per ongeluk sloeg hij op zijn voet, zo hard dat hij zich ernstig verwondde. Volgens de overlevering kreeg hij door de infectie gangreen. Dit resulteerde in zijn dood op 22 maart van dat jaar. Op zijn sterfbed schreef hij Bisogna morire, peccatore. Zijn drie zonen werden ook musicus en componist: Louis (1664-1734), Jean-Baptiste jr. (1655-1743) en Jean-Louis (1667-1688).Lees het gehele artikel op wikipedia
12/06/2008
Bach Cantata BWV 21 - Review
Barbara Schlick, soprano
Kai Wessel, alto
Christoph Prégardien, tenor
Klaus Mertens, bass
Amsterdam Baroque Orchestra and Choir/Ton Koopman
Erato 0630-12598-2 3CDs
Cantata 21 "Ich hatte viel Bekümmernis" ("I had much grief"): One of the great ones. The work falls into two large parts, reflecting the two main moods of most of the texts: the soul is overcome with sorrow, which transforms into joy because of God's grace. The opening sinfonia, slow and solemn, features a wonderfully expressive oboe soloist, (I assume) Marcel Ponseele, who puts out a long, intense line. The following chorus – ("I had much grief in my heart; but Your consolations restore my soul") begins with one of Bach's expressive wallops – three broken repetitions of the word "I" ("ich"), as if the persona were so afflicted with sorrows he had trouble even telling them. As one can see, the text splits neatly into two parts, and Bach creates two sections: the first, continuing the mood of the sinfonia; the second, much quicker. Both pivot about the word "aber" ("but"). Bach, in yet another brilliant stroke, brings all movement to a halt by having the full choir declaim each syllable on a long note. In both cases, Koopman lets the brilliant word-painting go by. The moments are matter-of-fact. The pivot is an emotional pivot as well, which we can see in the text, but Koopman's choir continues rather po'-faced in the second part, with the same emotional affect as the first.
A heartbreaking soprano aria follows – "Seufzer, Tränen, Kummer, Not" ("Sighs, tears, care, distress"), in which the soloist tells of sickness of soul. The oboe soloist here surpasses even his work in the Sinfonia. I was about to write that Barbara Schlick, the soprano, delivers a lesson to other singers, but that sounds way too dry. Her voice isn't a large one or particularly pretty, but the beauty she gets lies outside the reach of most vocalists. It reminds me a bit of Elly Ameling. She has an extremely flexible line: she seems capable of anything, any dynamic, any degree of emphasis at any moment without losing the forward impulse of the music. The dissonances in her part (for the technically-minded, the suspensions) receive different amounts of emphases, and the meaning of the text at that moment determines the stress. Her handling of ornament is both various and alive to the moment. She lets the listener know that ornament isn't simply a vocal hoop for the singer to jump through, but an expressive device.
(read more)
Kai Wessel, alto
Christoph Prégardien, tenor
Klaus Mertens, bass
Amsterdam Baroque Orchestra and Choir/Ton Koopman
Erato 0630-12598-2 3CDs
Cantata 21 "Ich hatte viel Bekümmernis" ("I had much grief"): One of the great ones. The work falls into two large parts, reflecting the two main moods of most of the texts: the soul is overcome with sorrow, which transforms into joy because of God's grace. The opening sinfonia, slow and solemn, features a wonderfully expressive oboe soloist, (I assume) Marcel Ponseele, who puts out a long, intense line. The following chorus – ("I had much grief in my heart; but Your consolations restore my soul") begins with one of Bach's expressive wallops – three broken repetitions of the word "I" ("ich"), as if the persona were so afflicted with sorrows he had trouble even telling them. As one can see, the text splits neatly into two parts, and Bach creates two sections: the first, continuing the mood of the sinfonia; the second, much quicker. Both pivot about the word "aber" ("but"). Bach, in yet another brilliant stroke, brings all movement to a halt by having the full choir declaim each syllable on a long note. In both cases, Koopman lets the brilliant word-painting go by. The moments are matter-of-fact. The pivot is an emotional pivot as well, which we can see in the text, but Koopman's choir continues rather po'-faced in the second part, with the same emotional affect as the first.
A heartbreaking soprano aria follows – "Seufzer, Tränen, Kummer, Not" ("Sighs, tears, care, distress"), in which the soloist tells of sickness of soul. The oboe soloist here surpasses even his work in the Sinfonia. I was about to write that Barbara Schlick, the soprano, delivers a lesson to other singers, but that sounds way too dry. Her voice isn't a large one or particularly pretty, but the beauty she gets lies outside the reach of most vocalists. It reminds me a bit of Elly Ameling. She has an extremely flexible line: she seems capable of anything, any dynamic, any degree of emphasis at any moment without losing the forward impulse of the music. The dissonances in her part (for the technically-minded, the suspensions) receive different amounts of emphases, and the meaning of the text at that moment determines the stress. Her handling of ornament is both various and alive to the moment. She lets the listener know that ornament isn't simply a vocal hoop for the singer to jump through, but an expressive device.
(read more)
09/06/2008
15 juni te Zwolle, uitvoering BWV 21
Nieuwsbrief Cantatediensten Zwolle
1 juni 2008
Cantate 'Ich hatte viel Bekümmernis' (BWV 21)
Uitvoering in Zwolle, St. Michaelskerk op 15 juni 2008
Naar aanleiding van het horen van deze vroege cantate komt Maarten 't Hart tot de verzuchting dat er aan Johann Sebastian Bach een groot operacomponist verloren is gegaan. 'Waarom zou hij, terwijl hij graag naar opera's van Hasse ging luisteren, nooit de aanvechting hebben gehad om een opera te componeren? Of had men hem gewoon een opdracht moeten geven?'
Die opdracht is Bach nooit gegeven, ook ongevraagd werd het hem zelf contractueel verboden zich eraan te bezondigen. Meer dan in andere cantates is wel aan te wijzen dat Bach muzikaal contact heeft met de muziek van zijn grootste tijdgenoten op dat gebied. Geven enkele melodische details niet aan dat de 'Concertmeister' uit Weimar Händels opera 'Almira' kende? Blijkt uit het slotkoor 'Das Lamm, das erwürget ist' met zijn feestelijke trompetpartij niet dat Bach keek naar techniek die Händel toepaste? Of is het andersom en grijpt Händel's Messias op de muziek van dit koorstuk?
Vorm en techniek zijn tijdgebonden; de componisten van die tijd maakten daarvan gebruik, misschien wel zonder direct leentjebuur bij elkaar te spelen.
De eerste volledig uitvoering van dit werk vindt plaats in Weimar, het is 1714, Bach is nog maar kort als concertmeester aangesteld. De dichtstukken zijn waarschijnlijk van Salomo Franck. De bijbelse teksten refereren aan die van de derde zondag na Drievuldigheid. Overigens heeft Bach aangegeven dat deze cantate de bestemming in 'ogni tempo' (voor elk moment in het kerkelijk jaar) heeft.
Orkest en solisten
Koor en orkest staan onder leiding van Toon Hagen.
sopraan
Wineke van Lammeren
tenor
Govert Valkenburg
bas
Bert van de Wetering
1 juni 2008
Cantate 'Ich hatte viel Bekümmernis' (BWV 21)
Uitvoering in Zwolle, St. Michaelskerk op 15 juni 2008
Naar aanleiding van het horen van deze vroege cantate komt Maarten 't Hart tot de verzuchting dat er aan Johann Sebastian Bach een groot operacomponist verloren is gegaan. 'Waarom zou hij, terwijl hij graag naar opera's van Hasse ging luisteren, nooit de aanvechting hebben gehad om een opera te componeren? Of had men hem gewoon een opdracht moeten geven?'
Die opdracht is Bach nooit gegeven, ook ongevraagd werd het hem zelf contractueel verboden zich eraan te bezondigen. Meer dan in andere cantates is wel aan te wijzen dat Bach muzikaal contact heeft met de muziek van zijn grootste tijdgenoten op dat gebied. Geven enkele melodische details niet aan dat de 'Concertmeister' uit Weimar Händels opera 'Almira' kende? Blijkt uit het slotkoor 'Das Lamm, das erwürget ist' met zijn feestelijke trompetpartij niet dat Bach keek naar techniek die Händel toepaste? Of is het andersom en grijpt Händel's Messias op de muziek van dit koorstuk?
Vorm en techniek zijn tijdgebonden; de componisten van die tijd maakten daarvan gebruik, misschien wel zonder direct leentjebuur bij elkaar te spelen.
De eerste volledig uitvoering van dit werk vindt plaats in Weimar, het is 1714, Bach is nog maar kort als concertmeester aangesteld. De dichtstukken zijn waarschijnlijk van Salomo Franck. De bijbelse teksten refereren aan die van de derde zondag na Drievuldigheid. Overigens heeft Bach aangegeven dat deze cantate de bestemming in 'ogni tempo' (voor elk moment in het kerkelijk jaar) heeft.
Orkest en solisten
Koor en orkest staan onder leiding van Toon Hagen.
sopraan
Wineke van Lammeren
tenor
Govert Valkenburg
bas
Bert van de Wetering
Subscribe to:
Posts (Atom)
